دوشنبه سیزدهم آبان 1387

تنهاتر...

براي آخرين بار...

سلام

يادمه اولين پستمو كه خيلي كوتاه  بود..."به اميد خدا و به ياري دوستان..."راستي انگار همين ديروز بود... ياهمين ديشب...و چقدر زيادند اين ديروزها... ديروزي كه 365 روز داشت...

حالا اما...
قصه ي نهال ما... مي رود رو به تمام...
شايد نهال ما زود پرمژد...ولي شايد نهالي باشد در دوردستها...كه فقط براي خوانده شدن باشد...
عالميان تمام شد.اما عالميان همه هستند...

سيصدو شصت و پنج روز...
نوشتم اين 365 روز را...كوتاه...بلند...شاد...غمناك...كم... زياد...به همراه بهترين دوستانم...كه تا به زندگي ام فراموشم نمي شوند...بهترين ها بودند و من نالايق ترين برايشان...

دبليو دبليو دبليو دات عالميان دات بلاگفا دات كام...

آدرسي كه تنهاتر بودنم را ثابت كرد...

تنهاتر از هميشه...مي روم...براي هميشه.

يا حق...

نگاشته شده توسط سامی در 6:0 بعد از ظهر